پژوهشگاه حوزه و دانشگاه مطالعات اسلام و روانشناسی 2008-1103 11 21 2018 02 20 Testing the Religiosity Model among the Students Based on the Parenting Styles with the Mediation of Self-Esteem, Emotional Intelligence, and Mental Health آزمون مدل دینداری در دانش‌آموزان براساس سبک‌های فرزندپروری با میانجی‌گری عزت نفس، هوش هیجانی و سلامت‌روانی 35 58 1423 10.30471/psy.2018.1423 FA پرویز فداکار گیلو دانشجوی دکتری روان‌سنجی دانشگاه علامه طباطبایی مهدی مولایی یساولی دانشجوی دکتری روان‌سنجی دانشگاه علامه طباطبایی کامران عزیزی ارشد کارشناسی ارشد روان‌سنجی دانشگاه علامه طباطبایی 0000-0002-9478-9270 هادی مولایی یساولی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی دانشگاه سمنان نورعلی فرخی دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2016 08 11 <span style="font-size: small; font-family: Times New Roman;">This research aimed to test the religiosity model among the students based on the parenting styles with the mediation of self-esteem, emotional intelligence, and mental health; thus, 400 students were selected by cluster sampling in the city of Mahabad in 2014. All participators responded to the questionnaires of self-esteem, emotional intelligence, mental health, religiosity, and parenting styles. The Pearson correlation coefficient and path analysis were applied for data-analysis. The results showed that the parenting styles, self-esteem, and emotional intelligence have a direct relationship with the mental health and religiosity. The results of path analysis showed that the effect of despotic style on self-esteem has the highest path coefficient (-0.91) and the effect of permissive style on emotional intelligence has the lowest path coefficient (0.05). In the final model, the variables of emotional intelligence (0.74), authoritative style (0.11), self-esteem (0.13), and mental health (0.20) directly determine the religiosity variance and the highest indirect coefficient is related to the effect of authoritative style on religiosity (0.54). The findings demonstrated that the parenting styles are more important in the religiosity of students.</span> هدف پژوهش، آزمون «مدل دینداری» براساس «سبک­های فرزندپروری» با میانجی‌گری «عزت نفس»، «هوش هیجانی» و «سلامت‌روان» در دانش­آموزان دبیرستانی بود. بدین منظور 400 دانش­آموز در شهرستان مهاباد در سال 1393 به روش «خوشه­ای چندمرحله­ای» انتخاب شدند. همه آزمودنی­ها پرسشنامه­های «عزت نفس»، «هوش هیجانی»، «سلامت‌روان»، «دینداری» و «سبک‌های فرزندپروری» را تکمیل کردند. برای تحلیل داده­ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج نشان داد که «سبک­های فرزند پروری»، «عزت نفس» و «هوش­هیجانی» با «سلامت‌روان» و «دینداری» رابطه مستقیم دارند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد، بزرگترین ضریب مسیر مربوط به تاثیر «سبک استبدادی» بر «عزت نفس» (91/0-) و کوچکترینِ آن، مربوط به تاثیر «سبک آزادگذار» بر «هوش هیجانی» (05/0) می باشد. در مدل نهایی به صورت مستقیم هوش هیجانی(74/0)، سبک مقتدرانه(11/0)، عزت نفس(13/0) و سلامت‌روان(20/0) از واریانس دینداری را تبیین می‌کنند و بیشترین ضریب غیرمستقیم، مربوط به سبک مقتدرانه(54/0) با دینداری است. یافته‌ها حاکی از آن بود که سبک‌های فرزندپروری در دینداری دانش‌آموزان اهمیت بیشتری دارند https://islamicpsy.rihu.ac.ir/article_1423_955785623740b9bb8c16cc9bbbe38bbc.pdf