پژوهشگاه حوزه و دانشگاه مطالعات اسلام و روانشناسی 2008-1103 12 22 2018 03 21 An Investigation into the Relationship between Islamic Lifestyle and Marital Satisfaction with the Mediation of Optimism بررسی رابطه بین «سبک زندگی اسلامی» با «رضایت زناشویی» با واسطه‌گری «خوش‌بینی» 43 62 1485 10.30471/psy.2018.1485 FA احمد برجعلی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی فرامرز سهرابی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی حسین اسکندری عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی عبدالله معتمدی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی احمد فلاح دانشجوی دکتری روان‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2018 10 09 <span style="font-size: 12pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; line-height: 130%; mso-bidi-font-size: 14.0pt; mso-fareast-font-family: Lotus; mso-fareast-language: ZH-CN; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: FA;">This research aimed to investigate the relationship between Islamic lifestyle and marital satisfaction with the mediation of optimism. The correlation and path analysis was applied with the help of AMOS20 software. The population was the married public employees of the Consumers and Producers Protection Organization in Tehran and 214 employees (94 men and 120 women) were selected by the cluster sampling. They answered the Afrouz's couples' satisfaction questionnaire, Nouri's Islamic optimism questionnaire, and the Heirat et al.'s couples' Islamic lifestyle questionnaire. The findings demonstrated that there is a positive and significant relationship between Islamic lifestyle and marital satisfaction (p<0.01), in which Islamic lifestyle has a direct and meaningful effect on marital satisfaction (p<0.05). In addition, the standard value of the indirect effect of lifestyle with the mediation of optimism on marital satisfaction is significant at the level of 0.05. Therefore, Islamic lifestyle with the mediation of optimism has an indirect effect on marital satisfaction and two variables of optimism and Islamic lifestyle explain marital satisfaction</span> هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین «سبک زندگی اسلامی» با «رضایت زناشویی» با واسطه­گری «خوش­بینی» است. روشِ آن، همبستگی و تحلیل مسیر با استفاده از نرم­افزار AMOS20 است. جامعه آماری اش، کارکنان متاهل دولت تعیین شد، بطوری­ که 214 نفر از کارمندان متاهل (94 مرد و 120 زن) سازمان حمایت مصرف­کنندگان و تولیدکنندگان ساکن در شهر تهران بصورت خوشه­ای و تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامه رضامندی همسران (افروز)، پرسشنامه خوش­بینی اسلامی (نوری) و پرسشنامه سبک زندگی زوجین با رویکرد اسلامی (حیرت و همکاران) پاسخ دادند. یافته­ها نشان داد بین سبک زندگی اسلامی و رضایت زناشویی رابطه مثبت و معناداری (01/0>P) وجود دارد، بطوری­که سبک زندگی اسلامی اثر مستقیم و معنادار بر رضایت زناشویی دارد (05/0>P). همچنین مقدار استاندارد اثر غیرمستقیم سبک زندگی با واسطه­گری خوش­بینی بر رضایت زناشویی در سطح 05/0 معنادار می­باشد. بنابراین سبک زندگی اسلامی با واسطه­گری خوش­بینی، بر رضایت زناشویی اثر غیرمستقیم دارد و دو متغیر خوش­بینی و سبک زندگی اسلامی، رضایت زناشویی را تبیین می­کنند. https://islamicpsy.rihu.ac.ir/article_1485_9776291f70b9a8ba9f5f4c2834be8583.pdf