پژوهشگاه حوزه و دانشگاه مطالعات اسلام و روانشناسی 2008-1103 12 22 2018 03 21 The Effectiveness of the Short-Term Pattern of Spiritually Multidimensional Psychotherapy (SMP) on Controlling the Depression Symptoms اثربخشی الگوی کوتاه مدت «درمانگری چندبعدی معنوی(SMP)» بر «مهار نشانگان افسردگی» 135 168 1489 10.30471/psy.2018.1489 FA مرتضی روحانی عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مسعود جان‌بزرگی عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه 0000-0002-2984-3488 حسن احدی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد کرج محمدرضا بلیاد عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد Journal Article 2018 10 09 <span style="font-size: 12pt; font-family: 'Times New Roman','serif'; line-height: 130%; mso-bidi-font-size: 14.0pt; mso-fareast-font-family: Lotus; mso-fareast-language: ZH-CN; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: FA;">This study aimed to investigate the effectiveness of the short-term pattern of Spiritually Multi-dimensional Psychotherapy (SMP) on controlling the depression symptoms. This study was semi-experimental with a pre-test and post-test design and a control group. The population was the depressed visitors referring to the Counseling Center of Mashhad University of Medical Sciences and the Religious Counseling Center of Holy Shrine. According to the criteria for entry and exit, 40 visitors were selected and randomly placed into test and control groups. The study applied the Beck's depression inventory and the Janbozorgi's self-concept and God-image questionnaire. The test group received interventions during 12 one-half-hour sessions. The covariance analysis showed that in terms of the depression symptoms, there was a significant decrease in two groups. These interventions prepare the context of improving and making a real self-image and a real God-image and provide a mechanism of treatment and the sustainability of results by modifying the self-concept (a fictitious self-image) and God-image (a fictitious God-image)</span> پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر «الگوی کوتاه مدت درمانگری چندبعدی معنوی» بر «مهار نشانگان افسردگی» شکل گرفت. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی، با روش پیش آزمون، پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری را مبتلایان به افسردگی مراجع کننده به «مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد» و «مرکز مشاوره با رویکرد دینی» حرم مطهر تشکیل دادند. که با رعایت ملاک های ورود و خروج، 40 مراجع انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جای گرفتند. ابزار پژوهش «پرسشنامه افسردگی بک» و «پرسشنامه خودپنداره- خداپنداره جان بزرگی» بود. گروه آزمایش در <strong>12</strong> جلسه یک و نیم ساعته مداخله را دریافت کردند. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد بین دو گروه در نشانگان افسردگی، کاهش معناداری وجود داشت. این مداخله با اصلاح خودپنداره (تصویر ساختگی از خود) و خداپنداره (تصویر ساختگی از خدا) زمینه تقویت و ایجاد تصویر واقعی از خود و تصویر واقعی از خدا را نیز فراهم کرده و مکانیزم درمان و پایداری نتایج را تامین می کند https://islamicpsy.rihu.ac.ir/article_1489_72fbca89c86c30df87c2df87bee45564.pdf