پژوهشگاه حوزه و دانشگاه مطالعات اسلام و روانشناسی 2008-1103 15 28 2021 03 21 Childbearing from the Perspective of Married Women with an Emphasis on Religious Attitudes فرزندآوری از دیدگاه زنان متأهل با تأکید بر نگرش دینی 107 130 1812 10.30471/psy.2020.5786.1625 FA سوده توکلی دانشجوی دکترای روان‎شناسی خانواده با رویکرد اسلامی (نویسنده مسئول) 0009-0007-3791-1333 حمید رفیعی هنر استادیار روان‎شناسی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران https://orcid.org/0000-0003-0614-3435 Journal Article 2019 10 11 The current study was conducted to investigate the view of childbearing among women in Tehran. The research method was qualitative and data analysis theory was used in data analysis. Qualitative interviews of 16 married women without children, between the ages of 20 and 40, were used to collect data from this study. Findings were extracted in the form of 10 basic concepts, 125 open s code, 74 axial core code and 13 core code, as well as contexts, processes and consequences. Fertility was the core code that is a need and was formed with two perspectives on the meaning of the child: God-centered and self-centered. From the God-centered view of childbearing, the importance of educating the monotheistic generation, and from the self-centered view, most personal desires were important; Of course, God-centered look was less desired by people. In order to achieve a God-centered view, it is necessary to deal with the context, process, and consequences of the desire to have children in verses and hadiths, so that the tendency to bear child gradually increases with a God-centered view. پژوهش حاضر به منظور بررسی نگاه به فرزندآوری در بین زنان شهر تهران انجام شد. روش پژوهش کیفی بود و در تحلیل داده‎ها از نظریه داده بنیاد استفاده شد. در جمع‎آوری داده‎های این پژوهش از مصاحبه کیفی از 16 زن متأهل بدون فرزند، بین سنین 20 تا 40 سال استفاده شد. یافته‎ها به صورت ۱۰ مفهوم اولیه، ۱۲۵ کد باز، ۷۴ کد محوری و ۱۳ کد هسته‎ای و همچنین زمینه‎ها، فرایندها و پیامدها استخراج شد. فرزندآوری، کد هسته‎ای بود که یک نیاز است و با دو نگاه در معنای فرزند شکل گرفته است: نگاه خدامحور و خودمحور. با نگاه خدامحور به فرزندآوری، اهمیت تربیت نسل توحیدی و با نگاه خودمحور، بیشتر تمایلات شخصی مهم بود؛ البته نگاه خدامحور کمتر مورد نظر افراد بود. برای دستیابی به نگاه خدامحور لازم است به زمینه‎سازی، فرایندسازی و پیامدهای تمایل به فرزندآوری در آیات و روایات پرداخته شود تا به تدریج با نگاه خدامحور تمایل به فرزندآوری بیشتر شود. https://islamicpsy.rihu.ac.ir/article_1812_d005004bbe5e1ee83f9c0866a790e070.pdf